Jak inspirujÄ?co i mÄ?drze chwaliÄ? dzieci?
Chyba ka??dy zgodzi siÄ? z tym, ??e nasze dzieci czeka wiele wyzwa??, trudno??ci i stresujÄ?cych sytuacji. Rywalizacja najpierw w szkole, a potem na rynku pracy; po??piech i brak czasu na relaks; obawy o przysz??o??Ä?; konieczno??Ä? sprostania licznym czÄ?sto wzajemnie wykluczajÄ?cym siÄ? oczekiwaniom; praca pod presjÄ? stresu — ka??dy z nas w mniejszym lub wiÄ?kszym stopniu do??wiadcza tego wszystkiego.
Nasze dzieci najprawdopodobniej bÄ?dÄ? ??y??y w podobnie nie??atwych warunkach. Dlatego, jako troskliwi rodzice i wychowawcy, czÄ?sto zastanawiamy siÄ?, co jeszcze mo??emy dla nich zrobiÄ?, ??eby wyros??y na aktywnych, szczÄ???liwych, odnoszÄ?cych sukcesy doros??ych. Chcemy uodporniÄ? je na stres, nauczyÄ? efektywnego motywowania siÄ? i zaszczepiÄ? w nich wiarÄ? w siebie.
Obserwujemy nasze dzieci w ró??nych, nierzadko bardzo trudnych sytuacjach i wielokrotnie widzimy, jak fantastycznie sobie z nimi radzÄ?. Jeste??my ??wiadkami ich mniejszych i wiÄ?kszych sukcesów. Nasze dzieci tak czÄ?sto potrafiÄ? zachowaÄ? siÄ? odwa??nie, wspania??omy??lnie, mÄ?drze, krótko mówiÄ?c po prostu wspaniale! Nic dziwnego, ??e czujemy dumÄ? i zadowolenie z ich osiÄ?gniÄ?Ä?.
Równocze??nie u wielu rodziców pojawiajÄ? siÄ? rozmaite wÄ?tpliwo??ci zwiÄ?zane z wyra??aniem tych uczuÄ?. Czy chwalÄ?c nasze dziecko nie sprawimy, ??e spocznie na laurach i przestanie siÄ? staraÄ?? Czy zbyt zdawkowa i trywialna pochwa??a nie odniesie skutku odwrotnego do zamierzonego? Czy mo??na chwaliÄ? zbyt czÄ?sto i za du??o? Jaki to ma w??a??ciwie wp??yw na smoocenÄ? dziecka?
Osobi??cie zachÄ?cam Pa??stwa do tego, ??eby chwaliÄ? swoje dzieci jak najczÄ???ciej. Pochwa??a, o ile jest mÄ?dra, szczera i wyp??ywa z rzeczywistej znajomo??ci danego dziecka, jest rewelacyjnÄ? metodÄ? wychowawczÄ?! Dostarcza chwalonemu informacji zwrotnych na temat naszych oczekiwa??, buduje u niego wysokÄ? samoocenÄ? oraz motywuje go do dalszych stara??.
Jednak pochwa??a, jak ka??de narzÄ?dzie, mo??e byÄ? u??ywane lepiej lub gorzej. Chcia??abym podzieliÄ? siÄ? z Pa??stwem kilkoma praktycznymi wskazówkami dotyczÄ?cymi tego, jak wykorzystywaÄ? to bardzo pomocne narzÄ?dzie tak, aby rzeczywi??cie zainspirowa??o ono dzieci do dalszych wysi??ków oraz pozwoli??o im siÄ? cieszyÄ? wysokÄ? i równocze??nie adekwatnÄ? samoocenÄ?.
Pochwa??a czynów nie osoby
Podobnie jak w przypadku konstruktywnej krytyki, konstruktywna pochwa??a powinna koncentrowaÄ? siÄ? na konkretnym zachowaniu dziecka, nie jego ca??o??ciowej ocenie. Zamiast powiedzieÄ? np.: „by??a?? dzisiaj bardzo grzeczna, dobra z ciebie córka”, lepiej ujÄ?Ä? to tak: „fajnie, ??e sprzÄ?tnÄ???a?? pokój i odrobi??a?? lekcje zaraz po powrocie ze szko??y. Podoba mi siÄ?, ??e traktujesz powa??nie swoje obowiÄ?zki”. Dlaczego? Ten drugi typ pochwa??y jest bardziej konkretny i sprecyzowany. Dostarcza dzieciom znacznie wiÄ?cej informacji na temat tego, czego w??a??ciwie oczekujÄ? od nich rodzice. Ale to nie wszystko. O wiele wa??niejsze jest to, ??e pozytywna ca??o??ciowa ocena dziecka nie powinna byÄ? nagrodÄ? za dobre zachowanie! Dzieci majÄ? prawo wiedzieÄ?, ??e dla swoich rodziców zawsze bÄ?dÄ? dobrymi córkami czy synami – tak??e wtedy, kiedy naba??aganiÄ? lub zaniedbajÄ? pracÄ? domowÄ?.
LiczÄ? siÄ? szczegó??y
Zdanie: ??adny rysunek, kochanie, a teraz id?? siÄ? pobawiÄ? pojawia siÄ? w wielu anegdotach o niezbyt szczerych, choÄ? pewnie pe??nych dobrej woli rodzicach. W mojej ulubionej historyjce mama, która wyg??asza??a tÄ? mocno zdawkowÄ? pochwa??Ä?, trzyma??a rysunek synka do góry nogami. W tego typu lakonicznych pochwa??ach jest co?? odrobinkÄ? lekcewa??Ä?cego – i nawet bardzo ma??e dziecko potrafi wyczuÄ?, ??e rodzice nie do ko??ca traktujÄ? je serio. Trudno ??eby poczu??o siÄ? zmotywowane po us??yszeniu tak ogólnikowego i zdawkowego komunikatu. Znacznie bardziej motywujÄ?ca dla dziecka bÄ?dzie d??u??sza rozmowa o jego sukcesach i osiÄ?gniÄ?ciach. Warto zadawaÄ? dzieciom pytania: jaki efekt chcia??y osiÄ?gnÄ?Ä?, co sprawi??o im najwiÄ?kszy k??opot, co im samym najbardziej siÄ? podoba we w??asnej pracy. Szczere zainteresowanie okazane przez rodzica bÄ?dzie dla dziecka fantastycznÄ? nagrodÄ? i zachÄ?tÄ? do dalszych stara??!
??wiat nie ko??czy siÄ? na szkole i osiÄ?gniÄ?ciach sportowych
W swojej pracy nie spotka??am jeszcze ani jednego dziecka, o którym nie potrafi??abym powiedzieÄ? czego?? pozytywnego. Trafia??am na dzieci o przeciÄ?tnych wynikach w nauce, ale du??ych zdolno??ciach przywódczych lub znacznej dojrza??o??ci emocjonalnej. CzÄ???Ä? moich podopiecznych charakteryzowa??a kreatywno??Ä? i innowacyjne podej??cie do rozwiÄ?zywania problemów. Jeszcze inne dzieci by??y prawdziwymi ekspertami w dziedzinie swoich zainteresowa??. Nie wszyscy moi uczniowie mieli bardzo wysokÄ? ??redniÄ? ocen, ale wszystkich cechowa?? potencja??, który przy odpowiednich staraniach mo??e doprowadziÄ? do znalezienia przez nich satysfakcjonujÄ?cej pracy i odniesienia licznych sukcesów. Niestety wielu m??odych ludzi nie zdaje sobie sprawy ze swoich mocnych stron, poniewa?? nie sÄ? za nie nagradzani czy chwaleni. Zamiast inwestowaÄ? w to, w czym rzeczywi??cie sÄ? dobrzy, tracÄ? czas na porównywanie siÄ? z innymi i frustracjÄ?. Dlatego warto doceniÄ? u swojego dziecka nie tylko wÄ?sko rozumiane osiÄ?gniÄ?cia szkolne, ale te?? interesujÄ?ce hobby, ??ywÄ? wyobra??niÄ? czy talent do pokierowania dzia??aniami kolegów.
Rywalizacja z samym sobÄ?
Dzieci w wieku szkolnym majÄ? spontanicznÄ? sk??onno??Ä? do rywalizacji i porównywania siÄ? miÄ?dzy sobÄ? — najnudniejsze Ä?wiczenie zmieni siÄ? w ekscytujÄ?cÄ? zabawÄ?, je??eli wprowadzi siÄ? do niego element gry i rywalizacji. Jest kwestiÄ? dyskusyjnÄ?, czy ta motywacja stanowi ewolucyjne dziedzictwo naszego gatunku, czy jest raczej wynikiem tego, jak funkcjonuje wspó??czesna szko??a. Na pewno umiarkowana sk??onno??Ä? do rywalizacji jest czym??, co przydaje siÄ? w doros??ym ??yciu.
Warto jednak pokazaÄ? dzieciom tak??e innÄ? perspektywÄ?, która pozwoli im na nabranie odrobiny zdrowego dystansu do ciÄ?g??ych porówna?? z otoczeniem. Jak wiadomo chocia??by z Dezyderaty ocenianie siebie na tle innych bywa zwodnicze, bowiem zawsze trafimy i na lepszych i na gorszych od siebie — ogólna samoocena jest wiÄ?c kwestiÄ? wzglÄ?dnÄ? i staje siÄ? podatna na liczne wahania w zale??no??ci od towarzystwa, z jakim przestajemy (lub w jakim przebywamy).
Mo??e rzeczywi??cie wiÄ?cej sensu ma porównywanie swoich obecnych wyników z w??asnymi osiÄ?gniÄ?ciami z przesz??o??ci? Samoocena oparta na w??asnych postÄ?pach bÄ?dzie o wiele bardziej rzetelna i niezale??na od przypadkowych czynników. Ponadto taki rodzaj porówna?? motywuje nas do nieustannego samodoskonalenia siÄ?. Dlatego warto chwaliÄ? dzieci za osiÄ?gniÄ?te postÄ?py, nawet niewielkie. Co jaki?? czas mo??na te?? przypomnieÄ? dzieciom, jak bardzo rozwinÄ???y siÄ? w ciÄ?gu kilku minionych miesiÄ?cy. Dobrym pomys??em jest równie?? zachÄ?canie dziecka do stawiania sobie realistycznych celów w oparciu o obserwacjÄ? w??asnej pracy. Takie postÄ?powanie ma jeszcze jednÄ? dodatkowÄ? zaletÄ?: uczy, ??e sukces jest czym??, co przychodzi stopniowo, w wyniku ciÄ?g??ych stara??.
Za wysi??ek nale??y siÄ? pochwa??a
To rodzice najlepiej znajÄ? swoje dzieci. Doskonale wiedzÄ?, co przychodzi ich córkom i synom z ??atwo??ciÄ?, a co wymaga od nich znacznego wysi??ku. Warto wziÄ?Ä? pod uwagÄ? tÄ? wiedzÄ? przy pochwa??ach. Czasami sam trud, starania i ryzyko zwiÄ?zane z wyj??ciem ze strefy komfortu zas??uguje na du??y szacunek, nawet je??li poczÄ?tkowy rezultat nie jest oszo??amiajÄ?cy. Jak pochwaliÄ? takie zachowanie nie ok??amujÄ?c równocze??nie dziecka? Najlepiej powiedzieÄ? co?? w rodzaju: „Podziwiam twojÄ? determinacjÄ?. WidzÄ?, ??e siÄ? bardzo stara??e??. Doceniam to, ile w??o??y??a?? w to pracy”. Mo??na te?? podkre??liÄ?, ??e na pewno dalsze starania przyniosÄ? lepsze wyniki.
Karolina Bidzi??ska – psycholog i trener technik skutecznego uczenia siÄ?
